"Elini sürmedii bahçe gözlerinin önünde yabana dönmü, böylece kendisinden sonra ne hale geleceini görmütü. Gözü arkada kalmayacakt. Hayatta kalmay baaranlar da bakacaklard kendi balarnn çaresine. Konumutu hepsiyle. Anlatmt uzun uzun. nsanla nebatat arasnda küslük olmazd ya zaten. Anlarlard onu. Bakarsn duvar aar da ormana karrlard, o zaman her ey çok daha kolay olurdu. Hem zaten onlara inanc büyüktü. Kurudu sanrdn, iki damla yamurla, hop, yeniden yeerirlerdi."
Gidenler, gidenlerin geride brakt eyalar, kalanlar, kediler çilen son çaylar, baka bir hayatn gölgesinde yaamaktan kurtulamayanlar, sonu getirilemeyen sevgiler Depremler, çatrdayan aileler, terk edilen evler Babalar, "görüürüz" vaatlerine mahkûm edilmi tükenmilikler Anneler, kardeler ve çiçekler Yalnzlklar Ama en çok her eye inat küçücük anlara kök salan görkemsiz mutluluklar
Melisa Kesmez evlerin içinde, odalarn arasnda usul usul dolarken, bir ayna tutuyor hayata: Hayatn kuytularn, o kuytularda yan yana yeeren nee ve kederi gösteren bir ayna. Nohut Oda, incecik szlarn, tatl gülümseyilerin kitab