Gözlerini yumdu. Kalbine dokundu ve "Muhammed" dedi kadn!
O vakit çekildi sular, tufan durdu! "Muhammed" dedi, atei güle dedi. "Muhammed" dedi, kuyu sonsuz kaplara açld! Bir kez daha "Muhammed" dedi. Ak ile gül ile ümit ile gözleri ötelere uzand!
Bu kez anlad, bulmu olmann tarifsiz sevinciyle. Kaln bir defter çekti önüne.
"kurtuluun srr" diye yazd balk sahifesine! Altna daha küçük harfler ile ekledi: " yalnz benim kurtuluuma deil tüm yaratlmlarn" Defteri bir kenara itti! Üzerinden geçtii tüm isimlerin kapsna bir kez daha gitti! Arad ismi bulmutu da, ismi bilmek yetmezdi karanlnn aydnlanmasna Bildiinin üzerinden hissede hisse de geçmeli ve yaamalyd her zerresiyle! Böyle irkildi kadn "Öyleyse Muhammedi yaamalym ve onda kaybetmeliyim kendimi" dedi.