Uiteindelijk is het gewoon liefde wat we eigenlijk willen, is het niet? Dat geldt zelfs voor de Minister-President. Ook hij is maar een mens. Nicole is zijn secretaresse en is naast heel menselijk, vooral heel erg onhandig en heel erg gedumpt. Nu ze weer bij haar ouders woont en dagelijks wordt geconfronteerd met het perfecte leventje van haar broer, rekent ze helemaal niet meer op een romantische Kerst en zeker niet met de premier van het land. Dan kan ze nog eerder rekenen op de avances van Hugh Grant die ze per toeval hoopt tegen te komen in de plaatselijke boekenwinkel, toch?