Joligheid kent geen tijd en met humor kan je heel wat relativeren. Het leven is soms ontberen, leren, terugkeren, opveren en verleren. Al die keren, heen en weer.
Het is niet altijd gemakkelijk, de diepte verkennend, jezelf afwijzend of conditioneel liefhebbend. Het leven is niet alleen evolueren doch ook verteren. Afleren. Het ego afleren om naar huis weder te keren.
Want ons moeder was wel altijd thuis. Gepiep zei deze muis en eindelijk na al die jaren, ernstig diep duiken, jezelf weg fnuiken, geven, doen beven als een kameleon leven. Dat ís niet de bedoeling mag ik je zeggen. Het leven is niet alleen verteren doch ook grenzen verleggen. Uit de comfort (zone) stappen, zonder te grappen gezegd, is daarmee de eerste stap gezet. Jezelf (jouw grenzen) heb je dan verlegd.
Groeien is onze aller naam, tot we in ons eigen licht (durven te) gaan staan. Altijd op aan. Zodat je eigen licht kan gaan stralen. Zónder dralen, omhalen, grootse ego verhalen. Maar subliem en sterk, zonder gedoe, maskers, poeha of meer van dattum. Nee, toedeloe!
Thuiskomen in zelf, onconditioneel jezelf gaan omhelzen, liefde voelen, energetisch kroelen dat is wat ze in het universum bedoelen.
Het is de mind die je langdurig tart, uitgehard, schrale leest, dat is geweest zodra je jouw hart weet te omarmen. Zonder omhaal en erbarmen, zonder opsmuk of vertier zo is het bedoeld. Vanaf hier.
MY HAPPY SOUL
HAPPIFY YOUR LIFE PUBLISHERS
www.happifyyourlifepublishers.com