miech mi tylko zosta, miech jeden wielki wypiewany z okien lat minionych"
Jarosaw Wojciechowski to twórca, który lubi zaskakiwa. Dotd poznalimy go w roli niepokornego poety, który mierzy si ze wiatem w najróniejszych odsonach. Szarpa, gryz, wy, ironizowa, bo có innego z tym wydaniem rzeczywistoci byo robi. A tu nagle odkrywamy Jarosawa Wojciechowskiego prozaika zupenie nowa odsona kogo, kto na dodatek puszcza nam zza zasony prozy perskie oczko poety, bawic si przy tym wymienicie.
Mamy przed sob powiastk filozoficzn niele umiejscowion w rzeczywistoci. Jarek proponuje nowego bohatera, którego jeszcze w literaturze nie zauwaono. Do galerii cwanych, mdrych yciowo, mocno stojcych na nogach barmanów, dorokarzy czy cieciów wprowadzi posta jeszcze nienacechowan i nieodkryt przez literatur pracownika ochrony, który prowadzi dziwny flirt ze swoim miejscem pracy . Niby to facet z tego wiata, ale co chwila przekracza realne wymiary i dostrzega oniryczno symboliczn przestrze pen cudów i dziwactw. I nie tylko dostrzega wchodzi z ni w relacje, poszukuje jej, jakby wymierno do ycia i szczcia mu nie wystarczaa.
Przestrze literacka, jak autor nam zaproponowa, jest jednoczenie zamknita i otwarta dwoisto dla tej ksiki zreszt charakterystyczna. Bohater jest umiejscowiony w pewnym oszklonym z trzech stron kontenerze miejscu swojej pracy. Ten punkt jest rodkiem jego uniwersum. Usytuowany centralnie jest jednoczenie obserwatorem i winiem z wyboru cakiem szczliwym w tym azylu. Zupenie jak w loy widzi wszystko i rozkoszuje si uczt dla duszy i ciaa. Opuszcza j zreszt regularnie, by doczy si do harców rzeczywistoci czy fantasmagorii, bo cigle jego spokój jest w specyficzny sposób zakócany. Wci wokó niego dzieje si jakie zawirowanie, zamieszanie. A on w nie wnika, daje si porwa, pozwala sobie zapomina o realnym wiecie, pozwala sobie na zagubienie drogi i wyrywa si w przestrze, która granic nie posiada.
Kim jest bohater utworu? To kto, kto powoli wprowadza nas w swój dziwaczny wiat. Z jednej strony przedstawia siebie jako zwykego czowieka ochroniarza przez przypadek czy raczej wybór losu odkrywajcego sfer, któr dotd lekceway albo tylko nie zna wiat ludzi noszcych na czarnej koszulce napis OCHRONA. Ijest zaskoczony. Zaskoczony tym, e odkrywa tu takie same problemy, jakie trapi mniej lub bardziej intelektualnie do ycia przygotowanego czowieka. Wicej, e ich sposób przeywania, radzenia sobie z nimi jest równie rozpaczliwy, równie rwcy za serce i równie bezradny. Mio, zdrada, wredny szef, kopoty z on, notoryczny brak pienidzy (jak sam autor wielokrotnie mówi bryndza).
Ten obszar znany doskonale czytelnikowi z autopsji staje si dla autora rodzajem pomostu prowadzcego w wymiar snów, marze i to tych z kategorii niebanalnych. Sen jawa o wdrowcach chccych koniecznie bohatera znci za pomoc tajemnicy przenoszonego przez siebie kufra ukrywajcego wielki skarb. Sen jawa ulotny, uciekajcy w momencie, gdy ju przynosi rozwizania wic peen niedomówie i zagadek, które bardzo chcielibymy rozwiza. Ale za rozwizaniami trzeba biec, wyszukiwa je w kadym nieprawdopodobnym miejscu realnego wiata, bo wystarczy tylko krok, by si w tajemnicy zanurzy. Otoczony puapkami i wrogami czyhajcymi na jego sabo, bohater niczym przewodnik prowadzi nas w coraz dziwniejsze miejsca, pozwala nam swoimi oczami patrze na ludzkie saboci, próno, nikczemno i zwyczajne zaczajone zo. Ale i nieprawdopodobne pikno.
Chyba najwiksz zalet nowej ksiki Jarka jest ta atwo, z jak oniryczne sceny mieszaj si z realnoci. Byskawiczne przechodzenie od zabawy w kreowanie rzeczywistoci do groteskowych, penych zjadliwoci komentarzy na wspóczesny wiat, jego maoci, podoci ukryte nawet w najbliszym i najbardziej znanych otoczeniu. Dostaje si i politykom i poetom, wielki