W tomiku Oczy Karolina Kasprzak-Dietrich ubraa swoje myli i refleksje w poezj. Pisze o sprawach, o których wikszoci poetów milczy. Kady wiersz zawiera przesanie na temat narodzin, ycia, skomplikowanych relacji, trudnych spraw, czynów, chci, pokus, a nawet upokorzenia, czy myli samobójczych.
Pisze o przemijalnoci, oddaje hod yciu na wsi, wspomina nieszczliw mio, ale te wyraa wdziczno i zrozumienie dla kadej, nawet najtrudniejszej sytuacji, któr napotkaa w yciu.
W ostatnich wierszach w tomiku egna si z poezj, uwaajc, e jest niezrozumiaa, podkrela, e ju do niej nie wróci i niepewnie wita si z proz.
Wiersze, które poruszyy ziemi tak, e pko niebo, s jednakowo przesaniem, jak i ostrzeeniem przed zym czasem.