Yekta Kopan, "Sakn!" diyenlere inat, belleimizin en karanlk ormanlarna dalyor.
Böylesi bir macerada öykülerden daha iyi ne aydnlatabilir ki yolumuzu
çimde bir ey koptu, koptuunu hissedebiliyordum, bir eyler çalkalanp yükseldi içimden. Deniz kenarnda oradan oraya savrulan bir ta kadar özgür olamayan ruhlarmza üzüldüm. Doann muhteem dengesine çomak sokmaktan zevk alan birilerinin ayak ilerinde geçen ömrümüze üzüldüm. "Bu kadar zor olmamal özgürlük!" Vidal kapa iki tur çevirip mazotun kalann kafama diktim. Ruhumun bedenimden ayrlp günbatmna gitmesine izin verdim. Uzandm. Gözlerimi kapadm. Artk tanmadm bir sesle mrldandm: