Annelerimiz eyalarn özenle korur, bozulduklarnda ertesi gün yerine yenisinin gelmeyeceini bilirlerdi. Hemen hepsinin elinde bir ine iplik önlüklerin sökükleri okula gitmek üzereyken ayaküstü dikilirdi. Günlerinde kek, börek, "bir çay daha!", poaça, "Ay! Komu tatlda m yaptn!" derken balarlard imanlamaya. Evlerini yuva yapmaya çalrken yorulurlar, ama asla yorgun olmazlard.
Sokamzdaki teyzeler annelerimiz gibiydi. Susadmzda evlerine girer su içerdik.
Koar, düer, terleriz, burnumuz akar. Üzülür, alarz yine akard. Kollarmza silerdik burunlarmz. Gömleimizin, kazamzn, gocuumuzun, uzun kollu neyimiz varsa hepsinin uçlar mein gibi olurdu.
Kelebekler konard omuzlarmza, uurböcekleri en sevimli halleriyle kendilerine birinin mani söylemesini beklerlerdi. Her delikten bir kertenkele uzatr kafasn, baka bir delie saklanmadan önce ufak deneklerimizle kovalardk onlar. Antenler yerlerini kapmadan önce leylekler yuvalarn çatlarmza yapard.
Elimizde Japon Çekirdekleri sokaktan gelip geçenlere bakarken çitler, soranlara adres tarif ederdik.
Hepimizin orada, uzakta köylerimiz vard... Sadece sebze ya da tahl ürünleri deil, yatl misafirlerimiz de gelirdi köylerden. Bir gelen haftalarca gitmezdi.
Evci askerlerin kyafetlerinin kokusu sinerdi duvarlarmza. Yedikleri dayaklardan yiyemedikleri yemeklerden bahseder, bir hafta sonra yine gelmek üzere giderlerdi. Böyle olduu halde neden mektup yazarlar anlamazdm.
Yourtçular, hurdaclar, kalayclar, bileyiciler fuar alan gibi kullanrlard sokaklar. Kendilerine has ezgileriyle barp gezerlerdi. Bekçilerimiz vard; kahverengi polislerimiz. Düdüklerini öttürür, bozaclarla beraber gecelerin sesi olurlard.
oförler: "Bundan iyisini ancak Allah yapar," derlerdi efsane otobüs 302 için.
"O zamanlar Kumburgaz bize çok uzak, fotoraflarmz sepya, hayatmz siyah-beyazd. Domatesler kesildiklerinde etrafa güzel kokular yayar, evlerimizin balkonunda ya da pencere önlerinde Vita marka ya tenekelerinde biberler, fesleenler, çilekler yaard. Balkondan uzansak erik, kays, kiraz veya vine toplayabilirdik belki ama misafirlie gittiimizde elimiz muza kayard."