Havada içimize çekmeye korktuumuz bir koku var sanki. Ne kadar engel olmaya çalrsak çalalm dört bir tarafmz sarm youn bir etkinin altndayz. Her yeni gün bir önceki günden farksz... Her sabah scak yatamzdan kalkp, teknolojinin getirdii nimetlerden faydalanmak yerine, o teknolojinin yaratt hzn köleleri "sradan insanlar" olarak yollara düüyoruz. Kendimizi anlatamyor, derin bir yalnzlk ve mutsuzluk duygusu içine hapsoluyoruz.
Peki neden?
Halbuki en iyi bildiimiz sorulardan cevaplamaya balamtk biz hayat. O üç yanl bir dorumuzu götürmeseydi her ey çok baka olur muydu bizim için?
nsann, kendini kutsal sayd alanlardan çekildii gri bir dönemdeyiz. Dijitallemenin içinde barndrd yas çars da bu yüzden var. Küreselleme tecrübesi, dijitallemenin getirecei yeni bir gelecek tasarmnda, gücün hegemonik bir iktidar anlayndan yana olacan hepimize ac bir ekilde göstermiti oysa. Peki bugün dört elle sarldmz teknoloji ve dijitalleme hangimiz için güzellikler vaat ediyor?
Sahil kasabasnda butik restoran açmay hedefleyenlerin, altklar korkularnn yerini yenileri alyor. nsan ölüyor ve biz bir neslin yasn tutmaya baladk bile.
Gelecein tanrlar denen yeni bir insan türünün bizim için biçtii role alacak myz yoksa bugün aldmz kararlarla, çaresizliimizden syrlp daha güvenli ve mutlu bir dünya için yeni çözümler mi ina edeceiz? Korktuumuz için dillendirmediimiz eyleri yazmaya, anlatmaya ve tartmaya ne zaman balayacaz?
Mutluluu aramaktan yorgun ve vazgeçen insan ile gitgide akllanan makinelerin koar adm bütünlemeye gittii bugünlerde, gelecek için adaletli, özgürlükçü ve "insan" mutlu edecek bir reçete üzerinde uzlamamz; maddenin, mana ile mücadelesinde yeni bir denge bulup birlikte kazanmann yeni yollarn kefetmemiz gerekiyor. Hemen bugünden...