Yirminci yüzyln son on yllar, "tarihin sonuna" veya belirli bir tarihin sonuna ve bir bakasnn balangcna dair saysz öngörülere tank oldu. Bir sonu hissetmek her zaman bir balangcn kokusunu almaktr. Bu öngörülerden en az üçü, konularnn ilgi çekiciliine binaen, kkrtc güçleri ve perspektiflerinin genilii sebebiyle sol açsndan önemini koruyor. Dahas, Francis Fukuyama, Eric Hobsbawm ve Perry Anderson gibi isimler, tarihsel maddeciliin kurucu metni Komünist Manifesto'nun 150. yl dönümünde kapitalist "küresellemenin" öngörücüsü olarak övülen Marx'n ortaya koyduunun aksi yönünde bir gidiat tarif eden bir tutum takndlar.
Tarihin Sonlar birbirine zt konumlardan (biri yeni-muhafazakâr, üçü farkl çizgilerde sosyalist) ve birbirinden farkl zeminlerden ileri sürülen bu tarihsel panoramalar ele alyor. Her bir bölüm, yazarlarn dier yazlar ile ilikilendirildiinde ayr birer bütün olarak deerlendirilebilir. Ancak burada, bir birinden habersiz bir dörtlü gibi duruyorlar.