Wszystkie wiersze w tomiku skadaj si na jedn histori. Jego podzia nawizuje do cyklicznoci w tym wypadku do tego, e po nocy zawsze przychodzi dzie.
Tomik rozpoczyna si witem i nim si równie koczy. Oczywicie wszystkie te pory dnia s metafor, nawizuj do rozbudzenia w czowieku (w tym wypadku w kobiecie) jej wiadomoci, seksualnoci, uczu.
Historia miosna si rozwija, pojawiaj si uczucia gwatowne, mio, namitno, a po nich niespodziewanie zjawia si ból, rozgoryczenie i zagubienie. Po dugiej nocy znów wstaje wit.